Dariusz Czaja

DariuszCzaja1

 

DariuszCzaja2

DariuszCzaja3

DariuszCzaja4

 DariuszCzaja5

 DariuszCzaja6

 DariuszCzaja7

 DariuszCzaja8

 DariuszCzaja9

 DariuszCzaja10

 DariuszCzaja11

 DariuszCzaja12

 DariuszCzaja13

 DariuszCzaja14

 DariuszCzaja15

 DariuszCzaja16

 DariuszCzaja17

 DariuszCzaja18

 DariuszCzaja19

 DariuszCzaja20

 DariuszCzaja21

 DariuszCzaja22

 DariuszCzaja23

 DariuszCzaja24

 DariuszCzaja25

 DariuszCzaja26

 DariuszCzaja27

 DariuszCzaja28

 

 

 

   Drugie spotkanie z cyklu „Istnienie i grzech” poświęcone było biblijnej historii Kaina. Refleksje na jej temat snuł profesor Dariusz Czaja – antropolog kultury, redaktor kwartalnika „Konteksty”, eseista i recenzent muzyczny, autor licznych książek, w tym wielokrotnie nagradzanych Lekcji ciemności oraz Gdzieś dalej, gdzie indziej. Oprócz zwyczajowego przedstawienia prelegenta, profesor Stanisław Rosiek przeczytał również zapodzianą przed ostatnim spotkaniem notatkę, na którą złożyły się fundamentalne pytania o sens grzechu w świecie bez Boga – pytania nawiązujące do opublikowanego paręnaście lat wcześniej tomu z cyklu „Punkt po Punkcie”.

   Wykład profesora Czai rozpoczął się zaś od przytoczenia in extenso historii Kaina z Biblii Gdańskiej oraz od przedstawienia różnych jej wykładni – teologicznej, antropologicznej czy misteryjnej. Wychodząc z przekonania, że opowieść o Kainie jest z pozoru prosta, lecz w gruncie rzeczy nic się w niej nie zgadza, autor Lekcji ciemności zaproponował jej wieloaspektową interpretację, opartą na czasem krytycznej, czasem aprobatywnej lekturze kilku tekstów. Te teksty to Ponura twarz Kaina Jacka Filka, Kain José Saramago, Stare przymierze Tadeusza Żychiewicza, a przede wszystkim Tajemnica Kaina Michała Klingera. Ta ostatnia rozprawa skłoniła Dariusza Czaję do odczytania biblijnej opowieści w kontekście tajemnicy zła, a samej postaci Kaina – jako archetypu grzechu, ale i zbawienia.