Tadeusz Sławek

TadeuszSlawek1

 

TadeuszSlawek2

TadeuszSlawek3

TadeuszSlawek4

 TadeuszSlawek5

 TadeuszSlawek6

 TadeuszSlawek7

 TadeuszSlawek8

 TadeuszSlawek9

 TadeuszSlawek10

 TadeuszSlawek11

 TadeuszSlawek12

 TadeuszSlawek13

 TadeuszSlawek14

 TadeuszSlawek15

 TadeuszSlawek16

 TadeuszSlawek17

 TadeuszSlawek18

 TadeuszSlawek19

 TadeuszSlawek20

 TadeuszSlawek21

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   Pierwsze spotkanie z cyklu „Istnienie i grzech” rozpoczęło się od wprowadzenia do całego cyklu, którego dokonał jego pomysłodawca – profesor Stanisław Rosiek. Wprowadzenia, które miało swoją dramaturgię, gdyż jego pierwotna treść – jak się dowiedzieliśmy – pozostała na wydawniczym biurku i zostanie wyjawiona dopiero na kolejnym wykładzie. Profesor Rosiek przedstawił też pierwszego z prelegentów – profesora Tadeusza Sławka: człowieka o kilkunastu wcieleniach – polonistę i anglistę, byłego rektora Uniwersytetu Śląskiego, autora wielu książek, a także esejów na głos i kontrabas.

   Profesor Sławek zaproponował wystąpienie pod tytułem „Sprawiedliwości! Sprawiedliwości! Grzech, czyli o tym, co między ludźmi”. Kanwą tych rozważań były sztuki Szekspira, przede wszystkim Miarka za miarkę. Posłużyły one Profesorowi do zarażenia nas niepewnością dotyczącą relacji między grzechem a sprawiedliwością, prawem i obyczajem. Uniwersum Szekspira ukazało się słuchaczom jako świat dysharmonii między człowiekiem a czasem i światem – jako świat odczarowany, a zatem na wskroś nowoczesny. W tym świecie – naszym świecie – wina i grzech są niezbędne do bycia człowiekiem w takiej mierze, w jakiej stanowią próbę odzyskania ciała i komunikowania się z innymi. Są one też – przekonywał autor Oikologii – sposobem zwrócenia się ku światu, jego dynamiczną zasadą, zgodnie z sentencją z Romea i Julii: Saints don’t move.