Barbara Toruńczyk

Torunczyk1

 

Torunczyk2

Torunczyk3

Torunczyk4

 Torunczyk5

 Torunczyk6

 Torunczyk7

 Torunczyk8

 Torunczyk9

 Torunczyk10

 Torunczyk11

 Torunczyk12

 Torunczyk13

 Torunczyk14

  Torunczyk15

 Torunczyk16

 Torunczyk17

 Torunczyk18


 

 Torunczyk19

 Torunczyk20

 Torunczyk21

 Torunczyk22

 Torunczyk23

 Torunczyk24

 

 

 

 

 

 

   Rozpoczęty wiosną 2014 roku cykl Piotra Kłoczowskiego „O Europie i jej kłopotach” dobiegł końca jesienią tego samego roku. Ostatnim jego akordem było spotkanie z Barbarą Toruńczyk, prezesem Fundacji Zeszytów Literackich, publicystką, eseistką, historykiem literatury, wydawcą, działaczką opozycji demokratycznej w okresie PRL, członkinią Polskiego PEN Clubu, autorką takich książek, jak Żywe cienie, Z opowieści wschodnioeuropejskich i Nitka Ariadny.

   Spotkanie tradycyjnie rozpoczęło się od głosu Piotra Kłoczowskiego, który oprócz przedstawienia sylwetki naszego Gościa pokusił się o podsumowanie całego cyklu. Słuszne było stwierdzenie, że wykłady te same zdążyły zakreślić pewną historię i przez kilka miesięcy Europie przybyło nowych kłopotów, choć były też momenty dla nas doniosłe, jak choćby wybór Donalda Tuska na Przewodniczącego Rady Europejskiej.

   Rozmowa z Barbarą Toruńczyk rozpoczęła się od głębokiej refleksji nad definicją Europy – w rozumieniu Autorki, a także Czesława Miłosza, którego Barbara Toruńczyk doskonale znała. Ważne okazało się odwołanie do tomu Rodzinna Europa, w którym Miłosz zaproponował odważne i nowoczesne rozumienie naszego kontynentu, dalekie od narodowych uprzedzeń i stereotypów. Postać Miłosza w ogóle stała się lejtmotywem spotkania – Barbara Toruńczyk przywołała ją jako przykład postaci niezaprzeczalnie wybitnej i wyjątkowej, której Polacy nie potrafią wciąż należycie docenić. Sięgając wstecz do historii Polski – tej najnowszej, ale i Polski Jagiellonów, autorka Nitki Ariadny opowiedziała też o koncepcji ciągłości i jej znaczeniu dla rozumienia polskiej i europejskiej kultury. W dwugłosie z Piotrem Kłoczowskim zwróciła uwagę na niekonserwatywne rozumienie tego pojęcia – takie, które opiera się na żywej tkance tradycji i proponuje nową wizję przyszłości.